การจัดเก็บขนาดจากรูปแบบความต้องการ ไม่เพียงแต่การผลิตน้ำแข็งรายวันเท่านั้น
เริ่มต้นด้วยการทำแผนที่เมื่อทำน้ำแข็ง บริโภคเมื่อใด และความต้องการถึงจุดสูงสุดอย่างรวดเร็วเพียงใด จากนั้นใช้ความจุในการจัดเก็บข้อมูลเป็นบัฟเฟอร์ระหว่างเส้นโค้งทั้งสอง แทนที่จะใช้เป็นส่วนเสริมป้ายชื่อแบบธรรมดา
- กำหนดความต้องการน้ำแข็งรายวัน บันทึกจำนวนตันน้ำแข็งที่จำเป็นสำหรับวันแปรรูปปกติและสำหรับวันที่มีปริมาณงานสูง เนื่องจากขนาดร้านค้าขึ้นอยู่กับความต้องการน้ำแข็งและรูปแบบความต้องการ
- แยกการผลิตออกจากการเบิกใช้ โรงงานที่ผลิตน้ำแข็งอย่างต่อเนื่องแต่ใช้ในปริมาณสั้นๆ ต้องใช้บัฟเฟอร์มากกว่าโรงงานที่มีการเบิกใช้แบบคงที่และคาดเดาได้
- เลือกพื้นที่เก็บข้อมูลเริ่มต้นหลายรายการ สำหรับร้านขายน้ำแข็งสำหรับจับปลา คำแนะนำการจัดเก็บน้ำแข็งของ FAO อธิบายถึงร้านค้าที่มีขนาดปกติในการผลิตสองถึงสี่ครั้งต่อวัน ถือว่าสิ่งนั้นเป็นการอ้างอิงเริ่มต้นที่จะได้รับการปรับปรุงตามโปรไฟล์โหลดจริง
- ตรวจสอบรูปทรงของร้านค้า รูปแบบของน้ำแข็ง ประเภทร้านค้า ปริมาณการปล่อยที่ต้องการ และพื้นที่ว่างที่มีอยู่สามารถเปลี่ยนปริมาตรและรอยเท้าในทางปฏิบัติของน้ำแข็งที่มีมวลเท่ากันได้
ปรับตารางการผลิตให้สมดุลกับจุดสูงสุดของการบริโภค
ร้านขายน้ำแข็งช่วยให้การผลิตดำเนินการตามกำหนดเวลาหนึ่ง ในขณะที่พื้นที่ดำเนินการ ลงจอด บรรจุ หรือจัดส่ง จะดึงน้ำแข็งในอีกกำหนดเวลาหนึ่ง ดังนั้น งานของผู้ซื้อคือกำหนดขนาดบัฟเฟอร์สำหรับความไม่ตรงกันที่น่าเชื่อถือมากที่สุด
ในการใช้งานอาหารทะเล FAO เชื่อมโยงขนาดร้านค้าน้ำแข็งเข้ากับความต้องการน้ำแข็งและรูปแบบอุปสงค์ ซึ่งทำให้เส้นอุปสงค์เป็นข้อมูลขนาดหลักแทนที่จะเป็นรายละเอียดรอง
แนวคิดด้านพลังงานที่กว้างขึ้นนั้นคล้ายคลึงกัน: กระทรวงพลังงานของสหรัฐอเมริกาอธิบายไว้ การจัดเก็บพลังงานความร้อน เป็นการกักเก็บพลังงานความร้อนเพื่อใช้ในภายหลังและช่วยรักษาสมดุลระหว่างอุปสงค์และอุปทานในช่วงที่มีความต้องการสูงสุด สำหรับความจุน้ำแข็ง ให้ใช้สิ่งนั้นเป็นการเปรียบเทียบการกำหนดเวลาเท่านั้น การอ้างอิงขนาดอาหารทะเลยังคงเป็นรูปแบบอุปสงค์ของร้านค้าน้ำแข็ง
สำหรับการจัดซื้อ ตารางเวลาที่มีประโยชน์ที่สุดมักจะเป็นตารางรายชั่วโมงหรือตามกะที่แสดงการผลิตน้ำแข็ง การดึงน้ำแข็ง ปริมาณสำรองที่คาดหวัง และจุดที่ร้านค้าไปถึงระดับต่ำสุดที่ยอมรับได้
คำนึงถึงรูปแบบน้ำแข็ง ความหนาแน่นของการจัดเก็บ และวิธีการจัดการ
น้ำหนักที่เท่ากันของน้ำแข็งประเภทต่างๆ มีความสามารถในการทำความเย็นเท่ากัน แต่ปริมาตรการจัดเก็บและรูปแบบการจัดการอาจแตกต่างกัน เนื่องจากรูปแบบของน้ำแข็งและความหนาแน่นของการจัดเก็บส่งผลต่อปริมาณพื้นที่ที่มวลก้อนเดียวกันครอบครอง
| ปัจจัยการวางแผน | เหตุใดจึงเปลี่ยนการตัดสินใจในการจัดเก็บ | การตรวจสอบผู้ซื้อ |
|---|---|---|
| แบบฟอร์มน้ำแข็ง | FAO อธิบายว่าความสามารถในการทำความเย็นนั้นแทบจะเท่ากันด้วยน้ำหนักที่เท่ากัน ในขณะที่ความต้องการปริมาตรจะแตกต่างกันไปตามรูปแบบของน้ำแข็งและความหนาแน่นของการจัดเก็บ | ขอให้ซัพพลายเออร์ระบุปริมาณการจัดเก็บที่ใช้ได้และปริมาตรที่ต้องการสำหรับรูปแบบน้ำแข็งที่ระบุ |
| ความจุของร้านค้า | FAO ให้ข้อกำหนดปริมาณและพื้นที่เปรียบเทียบสำหรับความจุของร้านค้าและรูปแบบน้ำแข็งที่แตกต่างกัน | เปรียบเทียบพื้นที่พื้น ความสูง ทางเข้า และเส้นทางระบาย แทนการเปรียบเทียบมวลความจุเพียงอย่างเดียว |
| วิธีการจัดการ | ประเภทและขนาดของร้านค้าขึ้นอยู่กับประเภทของน้ำแข็ง ความต้องการ และรูปแบบความต้องการ ดังนั้นการถอดออกด้วยตนเอง การคายประจุเชิงกล และการเบิกถอนเป็นชุด อาจนำไปสู่รูปแบบการใช้งานจริงที่แตกต่างกัน | อธิบายว่าน้ำแข็งถูกดึงอย่างต่อเนื่อง ในถัง โดยสายพานลำเลียง หรือเป็นชุดใหญ่ |
สามารถตรวจสอบคำเตือนเกี่ยวกับคุณภาพน้ำแข็งและรูปแบบน้ำแข็งได้ที่หน้า FAO น้ำแข็งที่ใช้ในการจับปลาสด ซึ่งแยกความสามารถในการทำความเย็นตามน้ำหนักและปริมาณที่ต้องการตามรูปแบบ
เลือกการกำหนดค่าร้านค้าที่เหมาะกับพื้นที่และความต้องการในการปล่อย
เลือกการกำหนดค่าพื้นที่จัดเก็บหลังจากทราบรูปแบบความต้องการแล้ว เนื่องจากการจัดเรียงที่ถูกต้องขึ้นอยู่กับความจุ รูปแบบของน้ำแข็ง พื้นที่ว่าง และวิธีที่โรงงานต้องดึงน้ำแข็งออกในช่วงเวลาเร่งด่วน
| ทิศทางการกำหนดค่า | เมื่อใดที่อาจเหมาะกับ | คำถามการจัดซื้อจัดจ้าง |
|---|---|---|
| ไซโลหรือร้านค้าแนวตั้ง | การจัดวางในแนวตั้งอาจช่วยได้เมื่อพื้นที่พื้นถูกจำกัดและการคายประจุทางกลเป็นส่วนหนึ่งของแนวคิด | กำลังการผลิตที่เหลืออยู่ที่อัตราการระบายออกและรูปแบบน้ำแข็งที่ต้องการคืออะไร? |
| ถังขยะหรือที่เก็บบังเกอร์ | การจัดแบบถังขยะอาจใช้งานได้จริงโดยที่ผู้ปฏิบัติงานต้องการพื้นที่สำรองที่เข้าถึงได้ และไซต์งานสามารถจัดสรรพื้นที่ได้ | น้ำแข็งจะถูกบรรจุ ถอนออก และป้องกันไม่ให้เกิดบริเวณสะพานหรือจุดบอดได้อย่างไร |
| พื้นที่เก็บข้อมูลแบบบล็อกหรือแบบแบตช์ | พื้นที่จัดเก็บแบบเป็นชุดเหมาะสำหรับการใช้งานที่มีการวางแผนการเกิดน้ำแข็งและจังหวะการดึงออกตามขั้นตอนการจัดการแยกกัน | ต้องใช้แรงงาน การยก บด หรือขนย้ายอุปกรณ์มากน้อยเพียงใดก่อนใช้งาน? |
| การจัดเก็บสำรองด้วยตนเอง | การสำรองด้วยตนเองอาจเหมาะกับงานที่มีขนาดเล็กกว่าหรืองานสำรองซึ่งมีความต้องการสูงสุดมีจำกัดและควบคุมการเข้าถึงได้ | วิธีการแบบแมนนวลสามารถตอบสนองการขาดทุนสูงสุดได้อย่างปลอดภัยโดยไม่ทำให้การผลิตล่าช้าหรือไม่ |
สำหรับการจัดซื้อทางวิศวกรรม การเปรียบเทียบที่สำคัญไม่ใช่การกำหนดค่าแบบใดที่ดีที่สุดในระดับสากล แต่แบบใดที่จะรักษามวลน้ำแข็งที่ใช้งานได้ไว้ที่อัตราการดึงออกสูงสุดของไซต์และอยู่ภายในขอบเขตของอาคาร
ปกป้องคุณภาพและสุขอนามัยของผลิตภัณฑ์พร้อมเพิ่มพื้นที่จัดเก็บ
สำหรับการใช้งานอาหารทะเลและอาหาร การวางแผนกำลังการผลิตต้องมีคุณภาพน้ำแข็งด้วย: FAO ระบุว่าน้ำแข็งสำหรับทำความเย็นปลาควรทำจากน้ำจืดหรือน้ำทะเลที่ตรงตามมาตรฐานทางจุลชีววิทยาสำหรับดื่ม และปราศจากสารที่น่ารังเกียจ
- ระบุแหล่งน้ำและมาตรฐานจุลชีววิทยาที่สามารถบริโภคได้สำหรับน้ำแข็งที่ใช้ในการสัมผัสผลิตภัณฑ์หรือทำให้ปลาเย็นลง
- ยืนยันว่าน้ำแข็งที่เก็บไว้ได้รับการปกป้องจากสารที่น่ารังเกียจในระหว่างการผลิต การจัดเก็บ การถ่ายโอน และการถอนออก
- จับคู่ประตูทางเข้า ช่องเปิดถัง อุปกรณ์ระบาย และเส้นทางการจัดการกับประเภทร้านค้าที่เลือก ความจุจึงไม่ทำให้เกิดการปนเปื้อนหรือการสัมผัสการจัดการโดยไม่จำเป็น
- ขอให้ซัพพลายเออร์แยกแยะมวลการทำความเย็น ปริมาณการจัดเก็บ และการควบคุมสุขอนามัย แทนที่จะถือว่ารูปแบบน้ำแข็งทั้งหมดเหมือนกัน เนื่องจากความสามารถในการทำความเย็นตามน้ำหนักมีความคล้ายคลึงกัน
สร้างรายการตรวจสอบ RFQ สำหรับการตัดสินใจเกี่ยวกับความจุน้ำแข็ง
RFQ ที่เป็นประโยชน์ควรให้ซัพพลายเออร์ทราบโปรไฟล์การโหลด แบบฟอร์มน้ำแข็ง ตารางการปฏิบัติงาน ข้อกำหนดด้านสุขอนามัย ข้อจำกัดของสถานที่ และความคาดหวังในการปล่อยออก เพื่อให้พวกเขาสามารถเสนอความจุในการจัดเก็บที่ตรงกับการใช้งาน
- เป้าหมายการผลิตน้ำแข็งรายวันและช่วงที่คาดหวังระหว่างวันปกติและวันที่มีความต้องการสูงสุด
- ปริมาณการใช้สูงสุดรายชั่วโมงหรือตามกะ รวมถึงกรอบเวลาการรับ การประมวลผล การบรรจุ และการจัดส่ง
- รูปแบบของน้ำแข็งและคุณภาพการสัมผัสผลิตภัณฑ์ที่จำเป็น รวมถึงความคาดหวังของน้ำดื่มตามความเหมาะสม
- การกำหนดค่าร้านค้าที่ต้องการ รอยเท้าที่มีอยู่ ขีดจำกัดความสูง ข้อจำกัดในการเข้าถึง และเส้นทางการจำหน่าย
- ข้อกำหนดการสำรองขั้นต่ำและเวลาการกู้คืนที่ยอมรับได้หลังจากการเบิกเงินสูงสุด
- เอกสารของซัพพลายเออร์ที่ร้องขอ: พื้นฐานกำลังการผลิต แผนผัง วิธีการจำหน่าย สมมติฐานด้านสาธารณูปโภค ขอบเขตด้านสุขอนามัย การเข้าถึงการบำรุงรักษา ข้อยกเว้น และใบรับรองใดๆ ที่อ้างสิทธิ์สำหรับอุปกรณ์ที่นำเสนอ
อย่าใช้โบรชัวร์ของคู่แข่งหรือการกล่าวอ้างในตลาดทั่วไปเพื่อพิสูจน์ความสามารถของซัพพลายเออร์ ขอเอกสารจากบุคคลที่หนึ่งในปัจจุบันสำหรับข้อกำหนดที่เสนอ การรับรอง ขอบเขตการบริการ เวลาการส่งมอบ การรับประกัน หรือการเรียกร้องประสิทธิภาพ
บทสรุป
กฎการตัดสินใจในทางปฏิบัติคือการปรับขนาดพื้นที่จัดเก็บน้ำแข็งตามรูปแบบความต้องการก่อน จากนั้นจึงปรับแต่งความจุตามรูปแบบน้ำแข็ง การกำหนดค่าการจัดเก็บ วิธีการระบาย รอยเท้า และขอบเขตด้านสุขอนามัย
- ใช้ข้อมูลอ้างอิงการผลิตสองถึงสี่ครั้งต่อวันเป็นช่วงการวางแผนร้านขายน้ำแข็งสำหรับอาหารทะเลในระยะแรก ไม่ใช่เป็นการคำนวณโครงการขั้นสุดท้าย
- เปรียบเทียบมวลการจัดเก็บและปริมาตรการจัดเก็บแยกกัน เนื่องจากน้ำแข็งประเภทสามารถมีความสามารถในการทำความเย็นเท่ากันโดยน้ำหนัก แต่ความต้องการพื้นที่แตกต่างกัน
- รักษาข้อกำหนดด้านสุขอนามัยไว้ในการอภิปรายเรื่องขนาดว่าน้ำแข็งจะถูกนำมาใช้สำหรับอาหารทะเลหรือการจัดการอาหารเมื่อใด
RFQ ที่ดีจะเปลี่ยนปริมาณการใช้สูงสุด ตารางการผลิต แบบฟอร์มน้ำแข็ง แผนผังไซต์งาน และข้อกำหนดด้านคุณภาพผลิตภัณฑ์ให้เป็นพื้นฐานกำลังการผลิตที่ซัพพลายเออร์สามารถกำหนดราคาและจัดทำเอกสารได้อย่างสม่ำเสมอ
คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับความจุน้ำแข็ง
คำถามเหล่านี้ช่วยให้ผู้ซื้อทดสอบว่าความจุที่เสนอนั้นตรงกับโปรไฟล์การปฏิบัติงานจริงหรือไม่ ไม่ใช่แค่จำนวนการผลิตรายวันเท่านั้น
โรงงานอาหารทะเลควรวางแผนเก็บน้ำแข็งไว้กี่วัน?
คำแนะนำของ FAO สำหรับร้านค้าน้ำแข็งสำหรับจับปลา อธิบายถึงร้านค้าที่มีขนาดปกติในการผลิต 2-4 ครั้งต่อวัน แต่มูลค่าโครงการที่ถูกต้องขึ้นอยู่กับประเภทของน้ำแข็ง ความต้องการน้ำแข็ง และรูปแบบความต้องการ
ผลผลิตเครื่องทำน้ำแข็งรายวันเพียงพอที่จะปรับขนาดร้านค้าหรือไม่
ไม่ เอาต์พุตรายวันเป็นเพียงอินพุตเดียวเท่านั้น ประเภทและขนาดของร้านค้าควรสะท้อนถึงเมื่อมีการบริโภคน้ำแข็งและความต้องการถึงจุดสูงสุดอย่างรวดเร็ว
ประเภทของน้ำแข็งเปลี่ยนปริมาณการจัดเก็บที่ต้องการหรือไม่?
ใช่. น้ำหนักที่เท่ากันของน้ำแข็งประเภทต่างๆ มีความสามารถในการทำความเย็นเท่ากัน แต่ความต้องการปริมาตรจะแตกต่างกันเนื่องจากรูปแบบของน้ำแข็งและความหนาแน่นของการจัดเก็บแตกต่างกัน
การกำหนดค่าพื้นที่เก็บข้อมูลใดดีที่สุด?
ไม่มีการกำหนดค่าที่ดีที่สุดที่เป็นสากล เปรียบเทียบแนวคิดของไซโล ถังขยะ บล็อก หรือการสำรองด้วยตนเองกับรูปแบบน้ำแข็ง รูปแบบความต้องการ วิธีการระบาย และพื้นที่ว่าง
ปัญหาด้านสุขอนามัยที่สำคัญที่สุดสำหรับอาหารและน้ำแข็งในทะเลคืออะไร?
น้ำแข็งที่ใช้สำหรับทำความเย็นปลาควรทำจากน้ำจืดหรือน้ำทะเลที่ได้มาตรฐานทางจุลชีววิทยาสำหรับดื่ม และควรปราศจากสารที่น่ารังเกียจ
ความต้องการสูงสุดควรแสดงใน RFQ อย่างไร
แสดงความต้องการสูงสุดตามชั่วโมงหรือกะ รวมถึงอัตราการเบิกถอนที่คาดหวังและการสำรองที่ต่ำที่สุดที่ยอมรับได้ เนื่องจากรูปแบบความต้องการเป็นศูนย์กลางของขนาดพื้นที่จัดเก็บ
การจัดเก็บน้ำแข็งเป็นรูปแบบหนึ่งของการเปลี่ยนภาระหรือไม่?
ตามแนวคิดการจัดกำหนดการ ใช่: การจัดเก็บพลังงานความร้อนจะจัดเก็บพลังงานความร้อนเพื่อใช้ในภายหลัง และสามารถช่วยรักษาสมดุลระหว่างอุปสงค์และอุปทานในช่วงเวลาที่มีการใช้งานสูงสุด สำหรับความจุในการเก็บน้ำแข็งสำหรับอาหารทะเล ยังคงใช้อินพุตขนาดสำหรับเก็บน้ำแข็งโดยตรงสำหรับการออกแบบขั้นสุดท้าย
